حفد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حَ فَ) [ ع. ] (اِ.) جِ حافد.<BR>۱- خدمتکاران.<BR>۲- یاران، دوستان.<BR>۳- فرزندزادگان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حَ فَ) [ ع. ] (اِ.) جِ حافد. ۱- خدمتکاران. ۲- یاران، دوستان. ۳- فرزندزادگان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حفد. [ ح َ ] (ع مص )تیزروی . بشتاب رفتن . شتافتن . شتافتن مردم در خدمت . شتافتن شترمرغ . شتافتن شتر. (تاج المصادر بیهقی ). ◄ شتاب کردن به طاعت و خدمت . به خدمت شتاب نمودن . (منتهی الارب ). شتافتن در خدمت . بشتافتن در خدمت . (اقرب الموارد) (زوزنی ). خدمت شتاب نمودن . (غیاث ). در خدمت شتافتن و چست بودن در کاری . ◄ خدمت کردن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). نیکو خدمتی : و فی الدعاء: و الیک نسعی و نحفد. حفود. حفدان .
حفد. [ ح َ ف َ ] (ع اِ) ج ِ حافد. حفدة. خدمتکاران . یاران . یاری گران . (منتهی الارب ). ◄ رفتاری است کم ازپویه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). یعنی کم از خبب . ◄ فرزندان فرزند. (از اقرب الموارد).