حفره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(حُ رِ) [ ع. حفرة ] (اِ.)<BR>۱- گودال، سوراخ.<BR>۲- قبر. ج. حفر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(حُ رِ) [ ع. حفره ] (اِ.) ۱- گودال، سوراخ. ۲- قبر. ج. حفر.
مترادف و متضاد واژهدان
سوراخ گودال، چاله، مغاک گور، قبر
فرهنگ طیفی واژهدان
گودال، سوراخ، شکاف، روزنه، منفذ، چاه، میله چاه، چاله، چال، چالهچوله، دستانداز کنج، گوشه، زاویه، عقبرفتگی ورطه، شکاف عظیم، وادی، چاه ویل، اعماق، چاه عمیق، عمق لانه زیرزمینی پوسیدگی [دندان] غار، مغاک، مغار، کهف، سرداب، زیرزمین دخمه، سیاهچال، زندان، سلول لانه، آشیانه کاسه، ظرف پستو، زیرزمین نقب، تونل، قنات، کاریز، کانال زیرزمینی، کانال چیز سوراخدار، چیز متخلخل، اسفنج شخم، برش، شیار عقب رفتگی، تنگه، خلیج بستر رود، کانال حوض، دریاچه
واژگان فارسی سره واژهدان
مغاک، گودال، سوراخ، چاله