حفیف

حفیف . [ ح َ ] (ع اِ) آواز مار که از پوست آن برآید. آواز پوست افعی .بانگ پوست مار. (مهذب الاسماء). آواز جنبش یا رفتن افعی . ◄ آواز بال مرغ در پریدن . (منتهی الارب ). آواز بال مرغان . بانگ پر مرغ . (مهذب الاسماء). ♦ حفیف الطائر ؛ آواز پر او. ◄ آواز درخت چون باد جهد. (زوزنی ). آواز شاخهای درخت چون باد بر آن وزد. (اقرب الموارد). آواز درخت بوزیدن باد. ◄ آواز فروختن آتش . آواز شعله ٔ آتش . ◄ آواز رفتار اسب و جز آن . (منتهی الارب ). آواز رفتار اسپ در دویدن .

حفیف . [ ح َ] (ع مص ) حفیف فرس ؛ شنیده شدن آواز رفتار اسپ در دویدن . (اقرب الموارد). شنیدن آواز اسپ وقت مهمیز کردن (؟). ◄ آواز آمدن از درخت چون باد جهد. (زوزنی ). ◄ شنیده شدن آواز پوست افعی . ◄ شنیده شدن آواز پر مرغ . ◄ شنیده شدن آواز شعله ٔ آتش . ◄ بشدت باریدن بدانگونه که از آن آواز حفیف برآید. (اقرب الموارد).