حق المرتع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حق المرتع. [ ح َق ْ قُل ْ م َ ت َ ](ع اِ مرکب ) حقی که شبانان و چوبداران بصاحبان مراتع و چراگاه ها دهند برای چرانیدن احشام خویش در آن .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط