حقایق شنو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حقایق شنو. [ ح َ ی ِ ش ِ ن َ/ نُو ] (نف مرکب ) آنکه حقایق را بکار بندد. آنکه بحقایق عمل کند. آنکه حقایق را گوش دارد : تو منزل شناسی و شه راه رو تو حق گوی و خسرو حقایق شنو. سعدی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی