حقب

حقب . [ ح ِ ق َ ] (ع اِ) ج ِ حِقبَه . (منتهی الارب ). رجوع به حقبه شود.

حقب . [ ح ُ / ح ُ ق ُ ] (ع اِ) هشتاد سال و زیادت از آن . (اقرب الموارد). مدت هشتاد سال یا بیش از آن . هشتاد سال . (مهذب الاسماء). ◄ روزگار. (منتهی الارب ) (از دهار) (مهذب الاسماء). دهر. (از اقرب الموارد). روزگاردراز. زمان دراز. ◄ سال . و گویند سالها.ج، احقاب، احقب، حقاب . (اقرب الموارد) : هست هفتصدساله راه آن حقب که بکرد او عزم در سیران حب . مولوی .

حقب . [ ح ُ ق ُ ] (ع اِ) ج ِ حِقاب . (از منتهی الارب ). رجوع به حقاب شود.