حقطان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حقطان . [ ح ِ ق ِطْ طا ] (ع ص، اِ) مرد کوتاه . حقطانة. (منتهی الارب ). قصیر. (اقرب الموارد).