حقه بازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حقه بازی . [ ح ُق ْ ق َ / ق ِ ] (حامص مرکب ) عمل حقه باز. نیرنگ . نیرنج . آرنگ . شعبده .تردستی . جنقولک بازی . سوس گری . چشم بندی : کند چشمشان از شبه حقه بازی کند زلفشان بر سمن مشک سایی . فرخی . ◄ فریبندگی . فریب . حیله . مکر. جامبازی . جامغولک بازی . بامبول . بامبول بازی . و با فعل ِ کردن صرف شود.