حقه
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(حُ قِّ) [ ع. حقه ] ۱- (اِ.) ظرف کوچکی برای نگهداری جواهر یا اشیاء دیگر. ۲- کوزه مانندی کوچک از جنس سفال یا چینی که روی آن سوراخ ریزی دارد، آن را به سر وافور نصب میکنند برای کشیدن تریاک. ۳- (ص.) حیله گر، زرنگ.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(حُ قِّ) [ ع. حقه ] ۱- (اِ.) ظرف کوچکی برای نگهداری جواهر یا اشیاء دیگر. ۲- کوزه مانندی کوچک از جنس سفال یا چینی که روی آن سوراخ ریزی دارد، آن را به سر وافور نصب میکنند برای کشیدن تریاک. ۳- (ص.) حیله گر، زرنگ.