حقیمان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حقیمان . [ ح َ ] (ع اِ) دو دنباله ٔ دو چشم . (منتهی الارب ). بطهیة.

معنی حقیمان | واژه جو