حلاحل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلاحل . [ ح ُ ح ِ ] (ع اِ) مهتر. (از مهذب الاسماء). مهتر دلاور. سر. سرور. سید قوم . آقا. بزرگ . سردار قوم . (غیاث ). قرم . غطریف . رأس . همام . رئیس .
حلاحل . [ ح َ ح ِ ] (ع اِ) ج ِ حُلاحِل . رجوع به حُلاحل شود.
حلاحل . [ ح َ ح ِ ] (اِ) بر وزن جلاجل، نوعی از پیاز صحرایی است . (برهان ) (از آنندراج ).