حلال
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(حَ لّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیار گشاینده. ۲- مادهای که ماده دیگر را در خود حل کند.
(حَ) [ ع. ] (ص.) روا، جایز، شایست.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(حَ لّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیار گشاینده. ۲- مادهای که ماده دیگر را در خود حل کند.
(حَ) [ ع. ] (ص.) روا، جایز، شایست.