حلبیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلبیب . [ ح َ ] (ع اِ) ببای موحده، دوائی است هندی و حبشی شبیه بسورنجان، در دوم گرم و خشک ومسهل بلغم خام و اقسام کرم و خلاط غلیظه و مقوی بدن و جهت نقرس و درد مفاصل نافع و قدر شربتش تا سه مثقال و مضر سپرز و مصلحش کتیرا و کاسنی است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). نام دوایی است هندی شبیه بسورنجان سپید. (بحر الجواهر). دارویی است هندی که به اصابع هرمس ماننده است . (ابن البیطار). و رجوع به برهان قاطع شود.