حلفق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلفق . [ ح ُ ف ُ ] (ع اِ) داربزین که تکیه گاه باشد. (منتهی الارب ). درابزین . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حلفق . [ ح ُ ف ُ ] (ع اِ) داربزین که تکیه گاه باشد. (منتهی الارب ). درابزین . (اقرب الموارد).