حمزه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حمزه . [ ح َ زَ ] (اِخ ) ابن مالک بن ذی معشار. یکی از صحابه است .

حمزه . [ ح َزَ ] (اِخ ) ابن عوف . یکی از صحابه است . (الاصابة).

حمزه . [ ح َ زَ ] (اِخ ) ابن عمرو الاسلمی . یکی از صحابه است و راوی حدیث دائر بجواز افطار در سفر میباشد.در تاریخ ٦١ هَ . ق . درگذشت . رجوع به الاصابة شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

تره‌تیزک، رشاد شیر، حیدر، ضیغم، صفدر، اسد، ضرغام، ارسلان، هژبر