حمش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حمش . [ح َ م ِ ] (ع ص ) باریک ساق . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
حمش .[ ح َ م َ ] (ع مص ) باریک ساق گردیدن . (منتهی الارب ).
حمش . [ ح َ ] (ع ص ) باریک . ◄ مرد باریک ساق . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ باریک خلقت . ◄ ساق باریک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، حِماش . ◄ (مص ) بخشم آوردن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ خشم کردن . (اقرب الموارد). ◄ فراهم آوردن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). جمع کردن . (اقرب الموارد). ◄ راندن بخشم . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ تهییج کردن . (اقرب الموارد). ◄ باریک ساق گردیدن . (منتهی الارب ).