حَرْثٌ

نِسآؤُکُمْ حَرْثٌ لَّکُم «حَرْثٌ» مصدر و به معناى بذرافشانى است و گاهى به خود مزرعه نیز اطلاق مى شود و به طورى که «راغب» در «مفردات» مى گوید: در اصل، به معناى پاشیدن بذر در زمین و مهیا ساختن آن براى زراعت است; و در قرآن مجید نیز کراراً در این معنا به کار رفته، ولى معلوم نیست چرا جمعى از مفسران آن را به معناى «عمل و کسب» تفسیر کرده اند؟(6)