حَنِیذ

جآءَ بِعِجْل حَنیذ «حَنِیذ» به معناى بریان است، و بعضى احتمال داده اند «حَنِیذ» هر نوع بریان را نمى گیرد، بلکه تنها به گوشتى گفته مى شود که روى سنگ ها مى گذارند، و در کنار آتش قرار مى دهند، و بى آن که آتش به آن اصابت کند، نرم، نرم بریان و پخته مى شود.(28)