حکیم نوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حکیم نوری . [ ح َ ] (اِخ ) یوسف بن محمد حسین از شاعران است . وی در جوانی در کسب علوم عقلی و نقلی رنجی وافی برد و در تحصیل کمالات مقامات عالی حاصل کرد و در حکمت طبیعی و الهی و علوم ادبی و عربی صاحب حظ وافر گردید و گاهی بنظم مثنوی و اشعار میپرداخت . او راست در مدح میرزا آقاسی ایروانی : ای بگهر علت نمایش عالم وی بشرف بهترین نتیجه ٔ آدم عقل تو با عقل انبیا شده دمساز نفس تو با نفس اولیا شده همدم گویم اگر علت بقای جهانست نفس نفیس تو نیست گفته ٔ مبهم زآنکه تویی نایب خلیفه ٔ غایب حکم منوب است نفس نایب را هم معنی عرفان و علم و حکمت و شرعی گشته بر ابنای روزگار مجسم . رجوع به مجمعالفصحا ج ٢ ص ٩٤ شود.