حکیم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

حکیم . [ ح َ ] (اِخ ) محمدتقی . از افاضل اوایل قرن حاضر (چهاردهم هجری ) است و تألیفاتی دارد. او راست : ١- جنةالسلاطین، در تاریخ پادشاهان فرس .٢- گنج دانش . (الذریعه ج ٥ و ریحانةالادب ج ١ ص ٣٣٦).

حکیم . [ ح َ ] (اِخ ) ابن منصور واسطی خزاعی، مکنی به ابی سفیان . محدث است .

حکیم . [ ح َ ] (اِخ ) ابن معاویة. صحابیست .

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

عارف، فیلسوف دانش‌پژوه، دانشمند، دانشور، عالم، فاضل، فرجاد پزشک، حکیم‌باشی، طبیب