حیش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حیش . [ ح َ ] (ع مص ) ترسیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ ترسانیدن . لازم و متعدی بکار رود. ◄ شتافتن و سرعت نمودن . ◄ دراز شدن وادی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حیش . [ ح َ ] (ع مص ) ترسیدن . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ ترسانیدن . لازم و متعدی بکار رود. ◄ شتافتن و سرعت نمودن . ◄ دراز شدن وادی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).