خائِنَة

تَطَّلِعُ عَلَى خآئِنَة «خائِنَة» گر چه اسم فاعل است، ولى در اینجا معناى مصدرى دارد و مساوى با خیانت است و در ادبیات عرب این موضوع سابقه دارد که «اسم فاعل» به معناى «مصدر» مى آید، مانند: «عافیة» و «خاطیة». این احتمال را نیز داده اند که «خائِنَة» صفت «طائفة» مى باشد که در تقدیر است.(1)