خات
/vâže/
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
خات . (اِ) زغن راگویند که غلیواژ یا غلیواج است . (از غیاث ) (آنندراج ) (برهان ). خاد. رجوع به همین کلمه شود : شاها ز تو غوری بلباسات بجست ماننده ٔ چوزه از کف خات بجست از اسب پیاده گشت و رخ پنهان کرد پیلان بتو شاه داد و از مات بجست . ؟ (از جهانگشای جوینی ).