خاتمة

(تِ مِ یا مَ) [ ع. خاتمة ] (اِفا.) مؤنث خاتم، پایان، انجام. ج. خواتیم.<br>

(تِ مِ یا مَ) [ ع. خاتمه ] (اِفا.) مؤنث خاتم، پایان، انجام. ج. خواتیم.

خاتمة. [ ت ِ م َ ] (ع اِ) خاتمه . آخر هر چیزی و پایان آن . نتیجه . سرانجام . پایان . ج، خواتم، خواتیم . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء).

خاتمه .[ ت ِ م َ / م ِ ] (ع اِ) خاتمة. رجوع به خاتمة شود. آن خاتمه ٔ کار مرا خاتم دولت آن فاتحه ٔ طبع مرا فاتح ابواب . خاقانی . به بسطام رفت و منتظر خاتمه ٔ کار و مآل حال بنشست . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٧٠). ♦ خاتمه پذیر ؛ آنچه پایان پذیرد. ♦ خاتمه پذیرفتن ؛ پایان یافتن . ♦ خاتمه پذیری ؛ خاتمه پذیر بودن . ♦ خاتمه دادن ؛ پایان دادن . ♦ خاتمه گرفتن ؛ خاتمه یافتن . ◄ کلمه ای که پایان مطلب را میرساند و نساخ کتب در آخر آن بکار میبرند. خاتمه . انتهی . تمت . والسلام . رجوع به خاتمت شود.

فرجام، سرانجام، ته، پایان