خاتوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاتوله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) دونی و دغائی و حیله باشد. (صحاح الفرس ). ◄ دوبینی و دودلی . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) : گرنه خاتوله خواهی آوردن آن چه حیله ست و تنبل و دستان ؟ دقیقی . اکنون که همینت باز دارد خاتوله کنی و چند گون شر. ؟