خاتون آبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاتون آبادی .(اِخ ) امیر عبدالباقی بن امیر محمد حسین از اولاد حسن افطس از اکابر علمای اوائل قرن سیزدهم هجری است و از مشایخ سید مهدی بحرالعلوم است و در سال ١٢٠٧ یا ١٢٠٨ هَ . ق . وفات یافته است . کتاب اکمال الاعمال و کتاب الجامع ازتألیفات اوست . (ریحانة الادب ج ١ ص ٣٦٤).
خاتون آبادی . (اِخ ) امیرمحمد حسین بن امیر عبدالباقی از اکابر علمای اوائل قرن سیزدهم هجرت است که با صاحب ریاض و میرزای قمی معاصر بوده است و سالها از محضر آقا محمد باقر بهبهانی استفاضة کرده است . او صاحب تألیفاتی است از قبیل معجزات مریض، رد «پادری نصرانی ». مرگش در حدود ١٢٣٣/١٢٣١ هَ . ق . اتفاق افتاد. (ریحانة الادب ج ١ ص ٣٦٤).
خاتون آبادی . (اِخ ) امیرمحمد حسین پدر امیر عبدالباقی و پسر امیرمحمد صالح است، او از اکابر علمای امامیه بوده است و در فقه و ادبیات و فنون حکمت مهارت زیاد داشته است . جد مادری او ملا محمد باقر مجلسی میباشد. تألیفاتش دارای منافع بسیار است از آنجمله : حاشیه برشرح جدید تجرید، حاشیه بر شرح لمعه، رساله ٔ بدا، مناقب الفضلاء. مرگ وی در ٢٣ شهر شوال ١١٥١ هَ . ق . در اصفهان اتفاق افتاد. (ریحانة الادب ج ١ ص ٣٦٥).