خاجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاجر. [ ج ِ ] (ع اِ صوت ) آواز آبی است در بن کوه . (منتهی الارب ). صوت الماء علی سفح الجبل . (تاج العروس ) (اقرب الموارد). ◄ آواز. (منتهی الارب ). ◄ صدای آب در دامنه ٔ کوه . (اقرب الموارد).
خاجر. [ ج ِ ] (اِخ ) بقول عمرانی موضعی است . (معجم البلدان ج ٣ ص ٣٨٤).