خار دیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خار دیده . [ رِ دی دَ / دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب )خار چشم . موذی . مزاحم . مانع. رنج دهنده . خار راه .
خاردیده . [ دی دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) چیزی که به او آفت خار رسیده باشد : فلک به آبله ٔ خار دیده می ماند زمین بدامن در خون کشیده می ماند. صائب (از آنندراج ).