خارج آهنگی

خارج آهنگی . [ رِ هََ ] (حامص مرکب ) حالت و کیفیت خارج آهنگ . بیرون شدن نغمه از پرده و از بحر و قواعد خود. (غیاث اللغة). بنابر رأی و نظر صاحب فرهنگ آنندراج اصطلاح موسیقیان خارج آهنگ است نه خارج آهنگی : نوای جهان خارج آهنگی است خلل در بریشم نه در چنگی است . نظامی (از آنندراج ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی