خاستگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِمر.)جایی که چیزی ازآن برمی خیزد یا در آن پدید میآید، منشأ، منبع.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِمر.)جایی که چیزی ازآن برمی خیزد یا در آن پدید میآید، منشأ، منبع.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
خاستگاه . (اِ مرکب ) مبداء. محل برخاستن . جایگاه بلند شدن و طلوع کردن .
مترادف و متضاد
خاستنگاه، مبدا (متضاد: مقصد) سرچشمه، منشا، منبع تجلی گاه، تجلیگه
فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی