خاسِىء

قِرَدَةً خاسِئینَ «خاسِىء» از مادّه «خَسْأ» و «خسوء» (بر وزن نسل و شیوع) به معناى طرد و ذلت است، این تعبیر در اصل به معناى راندن و طرد کردن سگ آمده، سپس در معناى وسیع ترى که راندن توأم با تحقیر باشد در موارد دیگر نیز به کار رفته است و هر گاه، در مورد «چشم» به کار رود، به معناى خسته و ناتوان شدن است.(6)