خاص الخاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خاص الخاص . [ خاص ْ صُل خاص ص ] (ع اِ مرکب ) گروهی که در سیر و سلوک ببالاترین مقام رسیده اند : پس علم الیقین بمجاهدت و عین الیقین بمؤانست و حق الیقین بمشاهدت بود و این یکی عام است و دیگر خاص و سدیگر خاص الخاص . واﷲاعلم بالصواب . (کشف المحجوب هجویری چ ژوکوفسکی ص ٤٩٧ و ٤٩٨).