خافیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خافیة. [ ی َ ] (ع ص، اِ) رجوع به خافیه شود.
خافیه . [ ی َ ] (ع ص، اِ) نهان . پنهان . پوشیده . پوشیدگی . ج، خوافی . (منتهی الارب ): لایخفی منکم خافیة. (قرآن ١٨/٦٩). ◄ پری . (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ). سموا بذلک لاستتارهم عن الابصار، منه : ارض خافیه ؛ زمینی که در آن پریان باشد. ◄ مضرت دیو و پری . آسیب جن . ◄ پرخرد از بال مرغ . (مهذب الاسماء). پرپسین بال مرغ .