خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۲

سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب بار همه خار و خس کشیدیم چو آب آخر به وطن نیارمیدیم چو آب رفتیم و ز پس باز ندیدم چو آب