خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۵۳

دری که شب افروزتر از اختر بود از گوهر آفتاب روشن‌تر بود بربود ز من آنکه تو را رهبر بود مانا که کلاه چرخ را درخور بود