خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۸

دود تو برون شود ز روزن یک روز مرغ تو بپرد از نشیمن یک روز گیرم که به کام دوست باشی صد سال ناکام شوی به کام دشمن یک روز