خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۳۲

در عشق شکسته بسته دانی چونم لب بسته و دل شکسته دانی چونم تو مجلس می‌نشانده دانم چونی من غرقه خون نشسته دانی چونم