خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۴۷

هر روز در آب دیده‌اش می‌یابم شد ز آتش و آب صبر برده خوابم هرچند که بر آتش عشقت آبم در عشق چو آب پاک و آتش نابم