خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۷۶

خاقانی اگرچه دارد از درد نهان جان خسته و دیده غرقه و دل بریان اینک سوی وصل تو فرستادای جان جان تحفه و دیده مژده و دل قربان