خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۸۹

کو عمر؟ که داد عیش بستانم از او کو وصل؟ که درد هجر بنشانم از او کو یار؟ که گر پای خیالش به مثل بر دیده نهد دیده نگرانم از او