خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۹۲

چشمم به گل است و مرغ دستان زن تو میلم به می‌است و رطل مرد افکن تو زین پس من و صحرای دل روشن تو من چون تو و تو چون من و من بی‌من تو