خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۰۲

دیدم به ره آن مه خود و عید سپاه بر بسته نقاب و نو چنین باشد ماه در روزه مرا بیست و ششم بود از ماه دیدم رخ او روزه گشودم در راه