خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۴۹

در مجلس باده گر مرا یاد کنی غمگین دل من به یاد خود شاد کنی بیداد به یکسو نهی و داد کنی وز بندگی و محنتم آزاد کنی