خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۱

خاقانی را دل تف از درد بسوخت صبر آمد و لختی غم دل خورد بسوخت پروانه چو شمع را دلی سوخته دید با سوخته‌ای موافقت کرد بسوخت