خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۷

بینی کله شاه که مه قوقه اوست گیتیش بگنجدی نگنجد در پوست عفریت ستم زو که سلیمان نیروست دربند چو کوزه فقع بسته گلوست