خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۵۰

نونو دلم از درد کهن ایمن نیست و آن درد دلم که دیده‌ای ساکن نیست می‌جویم بوی عافیت لیکن نیست آسایشم آرزوست این ممکن نیست