خاقانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۸۹

ای صید شده مرغ دلم در دامت من عاشق آن دو لعل میگون فامت ای ننگ شده نام رهی بر نامت تا جان نبری کجا بود آرامت