خاقانی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۸۰

دلم دردمند است باری برافکن بر افکنده خود نظر بهتر افکن میندیش اگر صبر من لشکری شد دلت سنگ شد سنگ بر لشکر افکن اگر با غمت گرم در کار نایم ز دم‌های سردم گره دربر افکن اگر نزل عشقت به جز جان فرستم به خاکش فرو نه، برون در افکن تو را طوق سیمین درافکند غبغب مرا نیز از آن زلف طوقی برافکن پی از هر خسی سایه پرورد بگسل نظر بر عزیزان جان پرور افکن که فرمایدت کشنای خسان شو که گوید که هرای زر بر خر افکن مشو در خط از پند خاقانی‌ای جان که این خوش حدیثی است بر دفتر افکن