خالدیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خالدیان . [ ل ِ ] (اِخ ) نام دو برادر: «ابوعثمان سعیدبن هاشم بن وعلة خالدی » و «ابوبکر محمدبن هاشم بن وعلة خالدی » است . رجوع به خالدی ابوعثمان سعیدبن هاشم بن وعلة شود.
خالدیان . [ ل ِ ] (اِخ ) نام یکی ازطوائف قزوین بوده است . حمداﷲ مستوفی در تاریخ گزیده آرد: اصل ایشان از نسل خالدبن ولید مخزومی است و ایشان دو شعبه اند: اول شیخ نورالدین کیل جد مولانا و شیخ الاسلام سعدالدین قتلغ. خواجه از ایشان بوده و در تصوف درجه ٔ عالی داشته و شعبه ٔ دوم از زنجان آمدند از ایشان صاحب سعید خواجه صدرالدین احمد خالدی که چهار سال در ملک ایران وزارت کرد و به صدر جهان منصوب شد.(از تاریخ گزیده ص ٨٤٤) و رجوع به از سعدی تا جامی پرفسور ادوارد براون ترجمه ٔ علی اصغر حکمت ص ١١٥ شود.