خالصی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خالصی . [ ل ِ ] (ص نسبی ) منسوب به خالِصَه و خالص .
خالصی . [ ل ِ ] (اِخ ) عبدالحی خواجه زاده . متوفی به ٩٥٠ هَ . ق . اوراست دیوانی به ترکی و سال وفاتش در این مصراع آمده : «قودی بوکونی خالص اولدی ». (از کشف الظنون چ ٢ ج ١ ستون ٧٨٦). رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج ٣ ص ٢٠١٨ شود.
خالصی . [ ل ِ ] (اِخ ) مهدی خالصی . رجوع به مهدی خالصی شود.